این وبلاگ به آموزش و معرفی کیوکوشین کاراته می پردازد

 
بودو
نویسنده : آزاده سادات مقدم نیا - ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٤
 

آن دسته از هنرهای رزمی که گرچه ظاهری جنگی دارند ، اما جنبه روحی و اخلاقی آنها بر وجه رزمی آن می چربد را بودو می گویند .


بودو اشاره به اصول و قواعدی دارد که هدف نهائی آنها ، بهسازی اخلاق و پالایش روح است و بر هنرهای رزمی جنگجویان قدیمی استوار می باشد (بوجیتسو) ، ولی با تفکری تازه ، که روح جنگندگی و مبارزه را از تمرکز بر خونریزی و کشتار (جنگهای کلاسیک ) ، به سوی نبرد با نفس و خود سازی و بهسازی روان و اندیشه معطوف می سازد و واژه های ((بو)) و ((دو)) هر کدام به تنهایی معانی غنی ئی دارند . در دوره های اولیه تاریخ ژاپن (( بودو )) معنی متفاوتی داشت ، (( برانگیختن انگیزه های روانی و هدایت فرد بطرف بوجیتسو (روشهای نظامی ) را بودو می خواندند )) .

تعلیم و تربیت اصول ((دو)) بسیار جدی ، سخت ، طولانی و شامل اصول تخصصی است و به هیچ روی سرگرمی ، تفریح و یا گذراندن ایام در آن بچشم نمی خورد . تمرکز و تاکید روی لذت درونی و تکمیل حس روانی است . رسیدن به مقصد منظور نیست ، پیروزی در این راه مد نظر نمی باشد ، قصد ، محظوظ شدن و سرشار گشتن از طی طریق می باشد . تاکید بر یادگیری بوسیله انجام دادن و تکرار است ، آموختن ، زمان ، حوصله و پشتکار می خواهد ، براحتی به چنگ نمی آید ، نیاز به تجربه و کسب مهارت دارد .

هیجانات روانی مثل : ترس ، واهمه ، اندوه ، خشم و ... باعث مختل شدن کارکرد مغز و در نتیجه حرکات جسمی می شوند .

هنگام وحشت ، فرد قدرت واکنش را از دست داده و بدنش به اصطلاح قفل می شود . خشم موجب بروز یکسری اعمال غیر منطقی و خطرناک می شود ، برعکس آن شادی ، انرژی جسمانی را مضاعف می کند و .. اینجاست که نقش ((دو)) مشخص می گردد . تاثیر تمرینات ذن برای آزاد سازی و خالی کردن مغز از هرگونه فکر (موشین) و بدست گرفتن عنان هدایت مغز ، در شرایط مختلف و جلوگیری از واکنشهای طبیعی بدن در برابر احساسات گوناگون و مدل سازی ذهنی ، از جمله روشهای آموزشی ((دو)) است .

منبع : کتاب راهی به نهایت حقیقت


 
  آپلود عکس
 





کد: